Frums

Alveg dottinn út úr bloggrútínunni. VIl samt geta þess að í gærkveldi frumsýndi Hugleikur Ó, þú aftur? sveitalífsleik með söngvum eftir mig og Edda, með textum eftir okkur félagana, að viðbættum Sævari og Oddi Bjarna, sem líka leikstýrði.

Það tóxt svo ljómandi vel. Sýning sem ég er mikið glaður og stoltur með að hafa átt þátt í. Fyndin, snjöll og allt. Frábær leikhópur. framúrskarandi hljómsveit.

Og mínar konur, Hulda og Silja, aldeilis að spila snilldarmót.

Og ég er ekkert einn um þessar skoðanir: Silja Aðalsteins hrífst til dæmis hér.

Allir á Ó, þig aftur

Okkur vantar einn svona...

... í okkar fjölmiðla:

The Daily Show With Jon StewartM - Th 11p / 10c

CNBC Gives Financial Advice

Daily Show Full Episodes
Important Things With Demetri Martin

Political Humor
Joke of the Day

Jon fataðist aðeins flugið þegar Bush hvarf. Obama ekki alveg jafn augljóst skotmark (enn). En hér eru það fjármálagúrúarnir og þó einkum fjármálafréttamennirnir sem fá það sem þeir eiga skilið. Algerlega brilljant. Sótti klippið á þetta blogg sem ég skoða reglulega.

Varríus er farinn að skemmta Akureyringum og nágrönnum þeirra með hótfyndni og háreysti um helgina. Yfir og út.

Meira helvíti - meira plögg

Það var einkennileg tilfinning að sjá loksins sýningu á Brunað í gegnum Bólu-Hjálmar hjá Stoppleikhópnum á miðvikudagskvöldið síðasta. Skrítilegheitin stöfuðu af því að a) ég var einn höfundur verksins og b) ár var síðan það var frumsýnt og ég ekki búinn að sjá það.

Stoppleikhópurinn er merkilegur kvistur á íslenska leikhústrénu, einbeitir sér nokkuð einarðlega að sýningum fyrir börn og unglinga og sýnir aðallega í skólum. Ljúflingurinn Eggert Kaaber stýrir og bað okkur félagana að setja saman handrit að sýningu um íslenskt skáld. Ég stakk upp á Hjálmari, Eggert réði Ágústu Skúla til að sviðsetja og svo var stokkið af stað...

Ég er svosem ekkert hlutlaus en verð samt að segja að sýningin er frábær. Ágústuskúlískt orkustig auðvitað, og svo bara drulluvel gert hjá þremenningunum Margréti Sverrisdóttur, Magnúsi Guðmundssyni og mr. Kaaber.

Þetta er sumsé skemmtun sem ætti að gleðja alla og fræða suma. Sýningin sem ég sá var fyrsta "opinbera" (ekki skóla) sýning verksins og viðtökurnar æstu menn upp. Nú er önnur komin á kortið og verður á fimmtudagskvöldið kl. 20 í Leikhúsinu í Kópavogi. Sjálfsagt er hægt að panta miða, ég bara veit ekki hvernig. Skal pósta upplýsingum um það um leið og ég get. Allavega: drulla sér í leikhús!

Öppdeit
Sýningin verður ekki á fimmtudaginn. Verið er að kanna hvort hún getur orðið á miðvikudaginn.

Öpp-öppdeit
Og þá er það staðfest: Sýning á Bóluhjálmari á miðvikudagskvöldið. Miðapantanir á eggert[hjá]Centrum.is.

Og koma svo!

Vefur í loftið

Vefsetur Ljótu Hálfvitanna hefur verið opnað að nýju í endurbættri og stórglæsilegri mynd. Skoðið og njótið. Ekki gleyma að renna músinni yfir kindina efst í hægra horninu.

Og ekki gleyma að koma á tónleika fyrrnefndra hálfvita á Rósenberg í kvöld. Byrjar kl. 21.30 og stendur von úr viti.

Updike

Aldrei hafði ég lesið staf eftir þennan víðfræga ameríska rithöfund þegar fregnir bárust af andláti hans. En rakst svo á eftirfarandi kvæði eftir kallinn á bloggvafri mínu. Fín eftirmæli:

It came to me the other day:
Were I to die, no one would say,
“Oh, what a shame! So young, so full
Of promise — depths unplumbable!”

Instead, a shrug and tearless eyes
Will greet my overdue demise;
The wide response will be, I know,
“I thought he died a while ago.”

For life’s a shabby subterfuge,
And death is real, and dark, and huge.
The shock of it will register
Nowhere but where it will occur.

Mikinn skít!

Þannig var spænskum leikurum óskað velgengni í gamladaga. Lógíkin er svona: Því fleiri áhorfendur - því fleiri hestar fyrir utan leikhúsið - því meiri kúkur.

Það er því ósk varríusar til hinnar nýstofnuðu ríkisstjórnar. Vona t.d. að boðuðu afnámi lífeyrissérréttinda verði ekki svarað með samsvarandi hækkun á launum, og afsakað með einhverjum lagakrókum (sporin hræða í þessu tilliti).

Og skipan dómsmálaráðherrans er vægast sagt dularfull. Kontóristi úr grónum ráðuneytum sjálfstæðismanna? Af hverju? Af hverju ekki pólitíkus (Atli Gísla, svo nafn sé nefnt af handahófi úr þjóðsránni)? Ekki segja mér að það hafi verið út af jafnræðinu. Við eigum að vera komin lengra en svo.

Skipan Gylfa skýrir sig sjálf. Skipan Rögnu gerir það ekki. Af hverju var ekki spurt um þetta í viðtölum? Af hverju var ekki frumkvæði um að skýra þetta?

Vona að þetta gangi allt vel.

Vona líka að fjárhagsaðstæður hins efnilega framsóknarformanns séu ekki eins og lýst erhér. Annars fær andstaða hans við hugmyndir um að frysta eignir auðmanna nýjan, ógeðfelldan og alltof kunnuglegan blæ.

Talandi um orð...

Hér er grein um muninn á skráningu krónunnar hjá Seðlabankanum og erlendis. Ekki nýjar fréttir svosem. En lokamálsgreinin er snilld:

Ástæðan fyrir muninum skýrist af mjög litlum viðskiptum með krónur á erlendum gjaldeyrismörkuðum og höftunum hér. Munurinn hverfur væntanlega þegar krónan flýtur á ný, samkvæmt upplýsingum frá gjaldeyrisborði Glitnis.

Fyrir nú utan hvað íslenskunni er freklega nauðgað ("ástæðan skýrist") þá er seinni setningin dásamleg rökleysa.

1. Er Glitnir svo trúverðugur í dag að það sem einhver í "Gjaldeyrisborði" hans segir sé nægjanlegt til svona fullyrðinga?

2. Samhengið milli "væntanlega" og "samkvæmt upplýsingum" í setningunni gæti gert hvern rökfræðing gráhærðan. Sennilega hefur lestur svona vitleysu haft óheppileg áhrif á lubbann á Lárusi Welding.

"Upplýsingar" vísa til þess að staðreyndir hafi verið lagðar fram. En "væntanlega" lýsir skoðun, spádómi. Hvað þætti okkur t.d. um setningu á borð við: Sjálfstæðisflokkurinn mun vinna stórsigur í næstu kosningum samkvæmt upplýsingum frá Gallup.

Semsagt: Gjaldeyrisborð Glitnis spáir því að munurinn á Seðlabankagenginu og erlenda genginu hverfi þegar krónan flýtur. Gaman væri að vita hvort spádómar þessa merka borðs hafi að jafnaði ræst hingaðtil áður en reynt er að telja okkur trú um að þeir séu "upplýsingar".

3. Það sem snertir fólk og fyrirtæki er ekki hvort "munurinn hverfi" heldur hvert gengið verður. Takið eftir því að greinarhöfundur víkur sér ísmeygilega hjá því að spá fyrir um hvort gengið verður líkara hinu íslenska eða því alþjóðlega þegar munurinn hverfur.